PERIODIEK # 3 - Zacht Lawijd, Hollands Diep en Septentrion

Een rubriek waarin De Papieren Man literaire en andere lezenswaardige periodieke verschijnselen uit binnen- en buitenland tot zich neemt:
°°ZACHT LAWIJD: Het ook in zijn vormgeving opgefriste literair-historisch tijdschrift Zacht Lawijd, een samenwerking tussen het Vlaamse AMVC-Letterenhuis Antwerpen en het Letterkundig Museum Den Haag, komt met een speciaal nummer over de legendarische Haagse uitgever Bert Bakker (1912-1969), oprichter van de gelijknamige uitgeverij. In de vele bespiegelende artikels over verschillende aspecten van persoon en uitgeverij, komt Bakker naar voren als “een van de belangrijke vernieuwers van het naoorlogse boekenvak, samen met Geert Lubberhuizen van De Bezige Bij en Geert van Oorschot, die een blijvende invloed hebben uitgeoefend op het uitgeversvak”. In dit nummer onder andere bijdragen over de relatie van Bakker met Lucebert, met Paul Rodenko, zijn clandestiene Mansarde Pers, het door hem in 1953 opgerichte tijdschrift Maatstaf, en de succesvolle Ooievaar-pockets. Paul Demets gaat dieper in op de toenaderingspogingen van Paul Snoek tot Maatstaf en de uitgeverij.
Bakker noemde zichzelf een verlegen man. In een afwisselend schrijnend en hilarisch stuk van Ad Fransen, ‘Een varken dat van Bach hield’, wordt Bakker door mensen die hem gekend hebben geportretteerd als wanbetaler, alcoholist, cafévechter, hoerenloper, charmeur en flaneur, maar ook als een bevlogen uitgever die voor – sommige van – zijn auteurs door het vuur ging. Legendarisch in dit kader was zijn uitspraak, als hij flink had gedronken, dat “er maar vier dingen zijn in dit leven: dat is poëzie, Bach, drank en vrouwen. En in deze volgorde, godverdomme!”
Belangrijke literaire namen die Bert Bakker uitgaf, waren A. Roland Holst, Martinus Nijhoff, Gerrit Achterberg, Simon Vestdijk, Marga Minco en Mischa de Vreede. Een aantal van hen zag maar zelden royalty’s. Uitgeverij Bert Bakker werd in de jaren 1970 overgenomen door Kluwer. In 1989 werd de uitgeverij terug zelfstandig, maar niet voor lang. In 1992 werd Bert Bakker overgenomen door Meulenhoff; sindsdien is BB een imprint voor veelal historische boeken en andere non-fictie. (HC)
°°HOLLANDS DIEP: Het Nederlandse literatuur- en cultuurglossy Hollands Diep heeft zich in een razendsnel tempo een plaats veroverd in het overvoerde tijdschriftenlandschap. Het onderscheidt zich door een vaak originele onderwerpkeuze, het opdelven van schrijversbriefwisselingen, literaire journalistiek van de betere soort en een snedige opmaak en fotografie. Plus fijne columns van iemand als Tommy Wieringa die toont dat hij ook dat genre beheerst. Niet altijd is het raak: soms maakt men van de letteren en de kunsten wel eens al te luchtig opgeklopte room in rubriekjes die weinig om het lijf hebben. De rubriek 'hoeveel handdrukken scheiden u van?' is bijvoorbeeld een wat flauwe gimmick. In het zopas verschenen nieuwe nummer wist hoofdredacteur en Bezige Bij-directeur Robbert Ammerlaan zowaar rockfotograaf Anton Corbijn te strikken voor een serie portretten van verschillende generaties Nederlandse auteurs. Vlak voor de Boekenweek portretteerde Corbijn jonge én oude schrijvers in het Amsterdamse Hotel de l’Europe: de 23-jarige Jonathan van het Reve staat hand in hand met een zittende 88-jarige Marga Minco en voorts brengt Corbijn met telkens een blauwig patina Abdelkader Benali, Manon Uphoff, Nelleke Noordervliet, Bernlef en Harry Mulisch in beeld, in weliswaar bevreemdende foto’s die veel minder koel zijn dan we van hem gewoon zijn, ja, zelfs bij momenten ongedwongen. Andere blikvanger in dit verse Hollands Diep-nummer is de duik in de correspondentie van hartstochtelijk brievenschrijver A.F.Th. Van der Heijden met onder meer Theo van Gogh (die een producente een ‘bedremmeld molshoopje’ noemt) en uitgever Johan Polak, die door A.F.Th. werd geconsulteerd over de naamgeving van zijn zoon. Elisabeth Lockhorn ging op bezoek bij een aantal zwoegende biografen en noteerde uit de mond van Elsschot-biograaf Vic van de Reijt: “Ik zit nu maar te ouwehoeren, maar intussen staat er nog geen letter op papier. Er staan nu veertien dozen met documentatie mij iedere dag verwijtend aan te kijken.”
In een bijdrage over Pierre Bayard ontgaat het Dirk-Jan Arensman blijkbaar dat diens essay over "stiekem niet gelezen klassiekers" wel degelijk eerst in het Frans is verschenen: Comment parler des livres que l'on n'a pas lus?, want hij gebruikt consequent de Engelse titel. Ontzeg je ten slotte niet het stuk van schrijfster Esther Freud over haar vader, de schilder Lucian Freud en van Joost Zwagerman, die een bezoek bracht aan Gerard Malanga, de belangrijkste assistent van Andy Warhol.
°°SEPTENTRION: In het verse nummer van Septentrion (2008/1), de driemaandelijkse Franstalige uitgave van de Stichting Ons Erfdeel over "arts, lettres et culture de Flandre et des Pays-Bas" gaat al veel aandacht naar mei 68, bekeken vanuit Vlaams en Nederlands perspectief, met een tekst van onder meer Jos Geysels. Jef Lambrecht schrijft verder over de Expo 58, waarvan in België een abondant aantal herdenkingen en tentoonstellingen op stapel staat. Een in het Frans vertaald fragment uit De wandelaar van Adriaan van Dis wordt ingeleid door Kees Snoek: "Il voyait et sentait tout". Koen Peeters wandelt door Brussel in Bruxelles, un retable. Septentrion is sinds kort ook gestart met een eigen blog.
Tags: Periodiek
Geplaatst door Dirk Leyman/Hans Cottyn op 19-03-2008
Verwante berichten
Periodiek
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening