PERIODIEK # 25 - Passionate Magazine

De redactie van Passionate Magazine heeft het voorspelbare thema ‘De donkere dagen in de literatuur' op een frisse manier uitgewerkt. In het meest recente november/december-nummer ligt de thematiek er niet te dik bovenop - er is ruimte voor teksten die er amper iets mee te maken hebben - en de verschillende bijdragen verwijzen naar elkaar, maar op een niet al te dwingende manier. Resultaat:  een prettig soort 'losse' samenhang.
Het interview met Bret Easton Ellis, wiens tweeluik Less than zero en de onlangs verschenen sequel Imperial Bedrooms zich afspeelt in de dagen tussen Kerst en nieuwjaar, vormt het hart van het nummer. De schrijver spreekt openhartig over zijn fascinatie voor de glamour van Hollywood. Imperial bedrooms is zijn laatste roman, beweert hij. Tv-scripts en filmscenario's trekken hem meer. Niet dat het voor hem allemaal van een leien dakje gaat: door allerlei verwikkelingen met producers viel zijn eerste filmproject in het water. Of het dit keer anders zal gaan weet hij niet, maar Easton Ellis zal er niet wakker van liggen: "Nu begrijp ik hoe het werkt, de leugen dient om zaken te doen. Het is een vorm van optimisme, een middel om dingen gedaan te krijgen". Alleen vraag je je af of dit interview niet te laat komt, na alle Ellis-interviews in de kranten onlangs.
Verhalen zijn er onder meer van Maartje Wortel (winnares van de Anton Wachterprijs 2010) en Maarten Naafs. Die laatste schreef een vreemd verhaal over twee vrienden die de schoenen van de ex-vriendin van een van hen allemaal naast elkaar zetten, zodat ze een enorm lange rij door de kamer vormen. Voor een kort verhaal heeft het precies genoeg raadselachtigheid. Peter Buwalda, die onlangs debuteerde met de roman Bonita Avenue, schreef een mooie bijdrage in de rubriek ‘De favoriete songtekst van...'. Niet over Merry Christmas van John Lennon, maar over Brown Eyed Handsome Man van Chuck Berry.
Silvana Sodde leverde een informatief, maar wat schools opstel over de laatste dagen van het jaar in de literatuur. J.D. Salinger, Bret Easton Ellis en Gerard Reve komen onder meer aan bod. Maar de bijdrage van Aukelien Weverling is geestig en op de huid van de tijd geschreven. Het verhaal, dat tussen fictie en een essay in zit, gaat over haar verhuizing van een chique straat in Amsterdam-Noord (de Nieuwendammerdijk), naar een huis in een volksbuurt, het Blauwe Zand. Zij, haar broertje en haar moeder, die we veilig een ‘salonsocialiste' kunnen noemen, kwamen in een wijk waar buitenlanders weggepest werden, maar waar een grote onderlinge solidariteit heerste: "Veel mensen waren werkeloos, maar niemand at er een boterham minder om, want er was altijd wel iemand die bij de slagerij werkte of een handje hielp op de groenteveiling en al was het een bak roest waar je in reed, mooi dat ie door de APK heen kwam". Een eigentijdse variant op de Kerstgedachte.

Tags: Literaire tijdschriften, Amerikaanse literatuur, Nederlandse literatuur
Geplaatst door Wineke de Boer op 13-12-2010
Verwante berichten
Periodiek
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening