Britse Oost-Europahistoricus Orlando Figes bekent anoniem afkraken van collega's

De academische toekomst van de vooraanstaande Britse Oost-Europahistoricus Orlando Figes hangt aan een zijden draadje. Figes heeft onder zware druk moeten toegeven dat hij op Amazon.com recensies plaatste waarin hij boeken van zijn collega-historici afkraakte, terwijl hij zijn eigen werk glorieus ophemelde. Zijn vrouw werd daarbij ingezet als buffer.
De Britse wereld van historici staat op stelten door een schandaal dat steeds maar verder lijkt uit te deinen en de allures heeft van een campusroman à la Onder professoren. Onverkwikkelijke spilfiguur is Orlando Figes, auteur van bekroonde boeken over de geschiedenis van Rusland, zoals Natasja's dans en Fluisteraars, een boek over afluistermethodes onder Stalin.
De bal ging twee weken geleden aan het rollen, toen historici vaststelden dat op de Amazon-website systematisch recensies opdoken waarin Figes' boeken werden geprezen, terwijl die van zijn academische rivalen hardhandig de grond werden ingeboord. Die korte recensies werden geplaatst onder de schuilnamen ‘historian' en ‘orlando-birkbeck'. Zo werd het wijd en zijd geloofde Molotov's Magic Lantern van Rusland-experte Rachel Polonsky door ‘historian' met de vernietigend besproken: "Onbegrijpelijk dat het ooit gepubliceerd werd, pretentieus en bijna niet te volgen."

Polonsky liet het er niet bij zitten en speurde via IP-adressen naar de identiteit van de anonieme scherpslijper. Die verwezen naar een en dezelfde persoon op het Birkbeck College in Londen, waar Orlando Figes doceerde. Ook Ruslandkenner en Oxford-docent Robert Service, die eveneens ettelijke keren afgekraakt werd, stond op zijn strepen. Hij raakte de kwestie aan in een groepsmail naar collega-historici die ook Figes ontving. Die reageerde nogal bitsig en zei dat hij wel gek zou zijn om zo'n doorzichtige schuilnaam te gebruiken, mocht hij iets met de zaak vandoen hebben.

The Times Literary Supplement kreeg lucht van

 de kwestie en speculeerde hardop over Figes' rol.

Meteen nam Figes een advocaat onder de arm en eiste hij een rechtzetting. Ook academische collega's werden bedreigd met een juridische procedure, indien de verdachtmakingen niet zouden ophouden. Maar amper een paar uur later luidde Figes alweer een andere klok. Zijn advocaat deelde mee dat Figes' vrouw, juriste Nathalie Palmer, achter het pseudoniem ‘historian' schuilde én dat hij van niets op de hoogte was.

Het rumoer in de Britse pers verstomde echter niet. Onder druk gezet gaf Figes uiteindelijk toe dat hij de anonieme scribent was van de ‘reviews' waarin hij zijn collega's door de modder sleurde. Hij nam "de volledige verantwoordelijkheid" op zich en voegde eraan toe dat "hij domme fouten had gemaakt". Hij bekende dat hij zelfs aan zijn advocaat verkeerde info had verstrekt. "Ik heb in paniek gehandeld toen ik de mail van Service kreeg en de zaak is geëscaleerd", luidde het. "Mijn vrouw probeerde me uit de wind te zetten. Maar ik geef toe, sommige recensies waren kleingeestig en niet genereus, al wou ik niemand kwetsen." Historicus Robert Service reageert opgelucht, maar zei in The Guardian hij dat door een hel ging: "Het werd hoog tijd dat die verderfelijke smeerlapperij werd opgeruimd." Figes zou wel eens zijn aanstelling aan Birckbeck-college kunnen verliezen. Hij nam voor een lange poos ziekteverlof. Zie de berichtgeving bij The Guardian en The Telegraph. (foto Figes:: L'Express)

 

Tags: Polemiek
Geplaatst door Dirk Leyman op 28-04-2010
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening