Literair supplement - aflevering 6

Murakami's 1q84 is sinds dit weekend te koop en sloeg al grote bressen in de literatuurbijlagen van kranten en weekbladen deze week. Een overzicht, met links en rechts een oordeel over een paar andere boeken, periode 20 tot 26 juni. Rubriek in samenwerking met de Amsterdamse Athenaeum Boekhandel.

 

Met als titel 'Uitgepuurde sensualiteit' recenseert Frank Hellemans in Knack deel één van 1q84 van Haruki Murakami. "Spannend maar ook diepzinnig, meeslepend maar toch soms dromerig, makkelijk verteld maar o zo zinderend en intens." Jan Stevens las het vuistdikke Het boek van de kinderen van A.S. Byatt, een breed uitwaaierend werk waarin de voormalige Booker Prizewinnares een fraai en panoramisch zicht biedt op het Britse fin de siècle. In De schilder en het meisje van Margriet de Moor "geeft liefde de roman een ziel", stelt Maarten Desssing. "Een associatief opgebouwde en in verstilde tonen vertelde roman waarin De Moor het ongeluk van Rembrandt plaatst tegenover het geluk van de opgehangen moordenares." Katrien Vervaele interviewt Patrick De Bruyn die met Dodelijk verlangen de Knack Hercule Poirotprijs 2010 won.

 

Ook De Morgen kan niet om Murakami heen. In apart kaders worden alle vertaalde Murakami's kort opgelijst en belijden Arne Sierens, Saskia De Coster en Abelkader Benali hun fascinatie met zijn werk. Marnix Verplancke herkent in zijn recensie 'Literaire sensatie van het jaar' de typische Murakami-elementen maar wijst ook op de maatschappijkritische toon en kijkt al vol ongeduld uit naar deel drie. Christophe Vekeman vraagt zich af waarom de veelgeprezen John Updike in de Lage Landen nooit erg populair was, want "de minutieuze beschrijvingen van gevoelens en gebeurtenissen in De tranen van mijn vader en in Eindpunt en andere gedichten zijn zo raak en virtuoos dat je mond erbij openvalt". Aan de hand van Bill Brysons Een huis vol dwaalt Marnix Verplancke door hal, keuken en verder, en besluit: "een fantastisch boek dat ons diepe inzichten levert in ons eigen verleden." Met het Verzameld Werk van Jotie T'Hooft krijgen we eindelijk een correct en genuanceerder beeld van het werk van de dichter, vindt Paul Demets. Uit de grote hoeveelheid gedichten, het aanstekelijk proza over sciencefiction, de muziek van de jaren 1970 en de underground leren we "dat hij wel degelijk iets om handen had in zijn leven, dat hij met een krachtig bewustzijn van zijn talent als schrijver en als aantrekkelijke jongeman vorm probeerde te geven". Voorts onder meer nog een bespreking van het boek De vragende vorm, een roman met niet anders dan vragen.

 

In De Standaard is Murakamifan van dienst Michaël Bellon: "Met 1q84 hoeft Murakami zich niet te overtreffen; het is gewoon een een uitstekende roman van een uniek schrijver. Murakami schrijft als het ware wat je wil lezen, zonder dat je wist dat het dat was wat je wilde." Voorts een bespreking van Bloemen in de sneeuw van Gregor von Rezzori. Via observaties van zijn moeder, vader en gouvernante schetst Rezzori een "zeer genuanceerd zelfportret in een elegante, associatieve stijl die tegelijk een een overblijfsel is van en een eerbetoon aan dat voorbije tijdperk," aldus Willem Van Zadelhof. Met Kwikzilver won Paul Harding dit jaar de Pulitzerprijs, geen verrassing voor Kathy Matthys die het werk prijst als een "intiem verhaal met visionaire trekjes over vaders en zonen dat dicht aanleunt bij de poëzie". Amin Maalouf en wijlen Edward W. Said, beiden geprangd tussen Oost en West, houden vanuit hun veelkantige identiteit in respectievelijk De ontregeling van de wereld en in Ontheemd een pleidooi voor nuance : een recensie van Toon Horsten. Mark Cloostermans is best tevreden over Mama Tandoori van Ernest Van der Kwast dat herdruk na herdruk scoort. Mistroostig maar een veelbelovend debuut is Vogels die vlees eten van Thijs De Boer.

 

In Humo vindt Bart Vanegeren 1q84 "Murakami's meesterproef". De recensent  verwedt er "een parallel universum op dat u deze zomer geen vakantieboek zo briljant zal vinden". Scheepsjournaal van Cees Nooteboom, de bundeling van eerder verschenen reisverhalen, is niks minder "dan een masterclass in het genre", oordeelt Mark Schaevers.

 

Ook in de Volkskrant een bespreking van 1q84, volgens Berend Jan Bockting een "postmodern spiegelpaleis". Hans Bouman interviewt Yann Martel en Jannah Loontjes is positief over Young Romantics van Daisy Hay, over de Engelse romantische dichters Shelley en Byron. Wim Bossema kent vier sterren toe aan Antjie Krogs Niets liever dan zwart, een "boek vol verwarring en dilemma's".

 

Trouw vindt de nieuwe Murakami "een buitenissige en toch heel leesbare parabel". Piet Hagen vergelijkt twee historische studies over hetzelfde onderwerp: hoe de familiebanden van drie Europese vorsten in de eerste helft van de twintigste eeuw zijn verweven met de wereldpolitiek. Voorts nog een bespreking van de "pakkende studie" Hitler and Churchill van Andrew Roberts.

 

Pieter Steinz vindt in NRC Handelsblad dat 1q84 "ondanks alle verwijzingen naar de westerse cultuur 'Japanser' lijkt dan Murakami's eerdere romans". Het is "een ragebol van losse eindjes. Zowel inhoudelijk als stilistisch." Fay Weldon geeft een interview over haar nieuwe crisisroman Chalcot Crescent: "'We zullen het wel overleven, maar toch ontkom je niet aan het besef dat de stelsels waaruit onze wereld is gebouwd niet veel langer houdbaar zijn." In het derde deel van de interviewserie van Bas Heijne met geëngageerde schrijvers komt ditmaal Alessandro Baricco aan het woord: "Wat ik wilde overbrengen in mijn boek was dat ons idee van wat een ervaring is, niet domweg vernietigd wordt, maar gaandeweg wordt vervangen door een ander idee over wat ervaring is."

 

In Vrij Nederland twee grote interviews, met Obama-biograaf David Remnick, hoofdredacteur van The New Yorker ("Ik kan me niet voorstellen dat onze Tea Party zo rabiaat rechts is als jullie Geert. (...) Een politicus met denkbeelden als de zijne zou geen poot aan de grond krijgen in de Verenigde Staten") en met David Van Reybrouck ("een geschiedschrijving die de complexiteit van het verleden laat zien, vind ik een veel grotere morele daad dan een die dient voor de rituele zelfkastijding van de ex-kolonisator"). Jeroen Vullings bespreekt de memoires van Theo Kars, en stelt dat "Kars' gebeeldhouwde, marmeren proza het moet stellen zonder levenssappen als verbazing, twijfel en onzekerheid". Carel Peeters noemt De val van Prometheus van Ton Lemaire "een wonder van nuance, redelijkheid en diepgang" en "het ideale handboek voor het denken over duurzaamheid".

Tags: Literair supplement
Geplaatst door Johan Eeckhout/Marleen Louter op 26-06-2010
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening