Literair supplement - aflevering 8

Literaire recensies uit krant- en weekblad voor u opgelijst en overschouwd, in de vertrouwde rubriek, periode 7-11 juli 2010. In samenwerking met Athenaeum Boekhandel Amsterdam.

 

Knack heeft gemengde gevoelens over Opnieuw en opnieuw en opnieuw van Joost Vandecasteele. Tom Van Imschoot: "De grofst gebekte nieuwkomer Joost Vandecasteele levert een weergaloze eerste helft maar in de tweede helft krijgt zijn pompende stijl iets pompeus en oververmoeid". Verder een informatief stukje over In koelen bloede van Truman Capote en twee thrillerbesprekingen van Lukas De Vos: Dood in september van Jo Claes is een hoogst traditionele, kundige whodunit maar lijdt aan de ziekte van Vlaamse misdaadroman; "het is zo verdomd expliciet en uitleggerig" én met De duim van Alva hebben Kisling en Verhuyck alweer "een vernuftig, verontrustend en wreed schouwtoneel in elkaar gezet.". Hij haalde "de Dikke Komrij" maar dichter-nachtbraker-performer en vaste klant van de psychiatrie Coenraed De Waele verkoopt nu al jaren handgeschreven gedichten in de Gentse cafés. Net voor de Gentse Feesten haalt Jan Haerynck oude koeien uit de gracht met De Waele.

 

Aanrader van de week in Uitgelezen van De Morgen was De afschuwelijke eenzaamheid van Maxwell Sim van Jonathan Coe. Die schreef "een boeiende, grappige en ook nog eens politiek relevante roman" over een tandenborstelverkoper on the road door Groot-Brittannië met "een bijzonder origineel einde", aldus Marnix Verplancke.

"Zo en niet anders moet een reisverhaal geschreven worden", beseft Dirk Leyman dan weer na lectuur van Scheepsjournaal. Een boek van verre reizen van Cees Nooteboom. En ook het grote fotoaandeel van Simone Sassen weet de soms vervreemdende of lome atmosfeer meestal te vatten, stelt hij. Uit de essaybundel Pedante pendules en andere wekkers blijkt eens te meer hoe Charlotte Mutsaers haar onderwerpen "monstert met vederlichte verwondering en onbevangenheid" en "haar scherpe blik gebruikt om ontregeling en ontwrichting op te wekken."

Leyman heeft het verder wel een beetje gehad met de Andreas Kleincyclus die Hans Münstermann verder zet met Ik kom je halen als het zomer is. De omgekeerde chronologische kijk op het leven van Andreas zonderlinge, autistische broer Joachim "kan maar moeizaam het anekdotische overstijgen", schrijft hij. In Vlaanderen woedt nog steeds de Zomer van het Spannende boek, Bart Holsters recenseert Verbroken van bestsellerauteur Karin Slaughter en begint te vermoeden dat de auteur vindt dat haar gekwelde personages nu wel genoeg hebben geleden. Holsters duimt voor een nieuwe start. Met Verzoeking lapt Harlan Coben het weer, Bart Holsters: "Je blijft lezen, tegen wil en dank, in de ban van een verteller die uit stro klatergoud weet te spinnen". De blauwe vogel van de Brits Ghanese debutant Nii Ayikwei Parkes is dan weer een "hartverwarmende, poëtische en soms geestige, nooit moraliserende misdaadroman" dixit Fred Braeckman. In de nieuwe zomerrubriek De leesketting geeft Christope Vekeman de feministische, erotische oerklassieker Het ritsloze nummer van Erica Jong door aan vtm-nieuwsanker Birgit Van Mol, immers, dat boek is haar volgens Vekeman" op het verrukkelijke lijf geschreven". Verder nog Joodse non-fictie en een interview met de Chinese ex-radiojournaliste Xue Xinran door Catherine Vuylsteke over haar boek Bericht van een Chinese moeder.

 

Commonwealth Prize 2009-winnaar Christos Tsiolkas (foto) is met De klap aanrader van de week in De Standaard der Letteren. Kathy Mathys is onder de indruk van deze roman gesitueerd in het hedendaagse, multiculturele Australië; "een boek met stuwende energie en meeslepende verhaallijnen". Vampieren in de hoofdrol, filmplannen liggen klaar, het boek loopt als een trein: De oversteek van Justin Cronin past als geen ander in de rubriek Buzzboek, waarin het populaire genre loos mag gaan. Maar Kathy Mathys had gehoopt op meer spanning: "De setting Mad Max meets Lost is een plek die we te goed kennen en die daarom te weinig boeit". Verder sprak Kathy Mathys met Julia Blackburn die met Wij drieën een kroniek schreef van haar turbulente jeugd in het artistieke Londen tijdens de jaren vijftig en zestig;. over de concurrentie tussen moeder en dochter, seksuele escapades en alcoholmisbruik "maar ondanks alle miserie is Wij drieën nooit beknellend of troosteloos". Met De Italiaan schreef Sven Olov Karlsson een roman over een stervende man, Alexander Van Caeneghem labelt het werk "het op één na mooiste boek over een stervende man die wij kennen", Na De boer die sterft van Karel Van de Woestijne, zo blijkt.

 

Trouw opent met een groot stuk van Rob Schouten over de Nieuw-Zeelandse schrijfster Janet Frame. Deze zeer persoonlijke roman verschijnt postuum: "Een andere zomer vertelt op simpele en indrukwekkende wijze het pijnlijke en slopende gevecht van een mentale outsider om in de gewone wereld mee te draaien." Jann Ruyters leest Sophie Zijlstra's nieuwe roman ("... om iets na te voelen moet je wel weten waarom je het moet navoelen. In dit leven gebeurt heel veel maar de pointe ontbreekt.") en Annemarié van Niekerk Carel van der Merwes Nasleep ("Deze hecht geconstrueerde en knap uitgebalanceerde roman stelt indringende vragen over collectieve én individuele schuld en verantwoordelijkheid, over de last van het verleden en de dreiging van de toekomst.").

 

In de Volkskrant herdenkt Piet de Rooy Jan Blokker als commentator en amateurhistoricus: "Er is een heel scala aan mogelijkheden om duidelijk te maken dat je het ergens niet mee eens bent: er is de woedende uitval, het zuigende jennen, het chagrijnige zeuren en de goedmoedige ironie. Jan Blokker beheerste het hele register en dat kwam goed uit want hij had veel tegen Nederland." Jan Luijten looft Ongeduld van Stefan Zweig (Vijf sterren. "Het zijn vooral zijn toelichtingen [van dokter Condor - red.] die de roman interessant en lezenswaardig maken. Hieruit blijkt dat Zweig een vriend en aanhanger van Freud was") en Hans Bouman spreekt Lisa Moore. Verder recensies van de nieuwe roman van Joost Vandecasteele Opnieuw, opnieuw en opnieuw (Daniëlle Serdijn: "Het is curieus, eigenaardig en boeiend tegelijkertijd om eeuwen van verhalen samengebald te zien in een enkele roman.") en Zuid-Afrikaanse romans van Galgut en Van der Merwe.

 

In NRC Handelsblad deze week: Toef Jaeger bespreekt het 'boek van de week', de nieuwe roman van Peter Carey ('"We zijn er goed in om onze geschiedenis oppervlakkig voor van alles en nog wat te gebruiken," zei Carey in een interview met deze krant (Boeken, 19-09-08). Die oppervlakkigheid is waarschijnlijk het voornaamste spook dat hij bevecht. Wil je de werkelijke betekenis en ook de consequenties van de geschiedenis begrijpen, dan moet je er de verbeelding op loslaten. Historische verbeelding dus, om het verhaal op een hoger plan te tillen. In Parrot and Olivier in America is Carey daarin volledig geslaagd."), en Elsbeth Etty interviewt Wanda Reisel ("Ik lees geen romans om gerustgesteld te worden en schrijf niet om gerust te stellen. Ik wil juist extremen onderzoeken."). De beste boeken van week 27 zijn Peter Carey, Parrot and Olivier in America, Theodor Holman, De plant die muziek maakte (Ewoud Kieft: "een intrigerende roman") en Benjamin Moser, Why This World (Margot Dijkgraaf: "indrukwekkende, gedegen biografie" van Clarice Lispector).

 

De Groene Amsterdammer, dubbeldik en geheel over 'luiheid', brengt de vakantietips van de recensenten. Maar let wel, zegt Rob Hartmans bij zijn bijdrage: "Ik ga naar de sportschool om mijn conditie te verbeteren en als ik een boek lees moet me dat ook iets brengen. Goede literatuur kan betoveren, ontroeren of inzicht verschaffen in de menselijke ziel, waardoor de inspanning van het lezen ertoe leidt dat je je een ander, rijker mens voelt." Onder andere Arjen van Veelen, Over rusteloosheid, Flann O'Brien, Op twee-vogel-wad, Anthony Grafton, Worlds Made by Words: Scholarship and Community in the Modern West en Catullus worden genoemd - naast veel (moderne) klassiekers.

 

In Het Parool spreekt Theo Hakkert met Almudena Grandes ("Voelt ze zoiets als een plicht om over de burgeroorlog te schrijven? "Schrijvers houden niet van het woord plicht. Iedereen is vrij te schrijven wat hij wil. Maar wij zijn wel de eerste generatie die er in vrijheid over kan schrijven. We zijn het aan onze grootouders verplicht."'), en Jasper Henderson met Ernest van der Kwast ("Het onderscheid tussen werkelijkheid en fictie mag niet van belang zijn een boek, er is geen grens, het is één geheel. Het is niet de functie van literatuur de werkelijkheid zo getrouw mogelijk weer te geven, het gaat om de verbeeldingskracht."). Verder besprekingen van Rolf Bauerdicks Hoe de Madonna op de maan belandde (Arie Storm: "Wat een ongelooflijke troep is dit!"), Ik, Driss, en de boeken van Claude Debussy (Erik Voermans: "Toch zijn de brieven over muziek [...] verreweg het interessantst."), Jonathan Coe (Dirk-Jan Arensman: "Dat Coe het (bildungs)verhaal van deze in wezen oersaaie confectiesukkel lang zo onderhoudend weet te maken als hij doet, is een prestatie.") en José Eduardo Agualusa (Alle Lansu: "Ook in de schrijnendste omstandigheden triomfeert Agualusa met zijn speelse geest en zijn aanstekelijke vertelplezier.").

 

In Elsevier een groot stuk over "het succes van Franca Treur". Hugo Camps stelt de schrijfster vooral vragen over haar persoon. Een uitzondering: "Ik heb altijd wel graag geschreven. Als kind, voor de schoolkrant en de studentenvereniging. Op papier kun je de wereld een beetje vervormen tot-ie je bevalt. Dat trekt me wel."  

In HP|De Tijd ook al een analyse van Frank van Dijl van 'the making of Franca Treur', met gesprekken met de schrijfster zelf, de uitgever, Zeeuws boekverkoper Dick Anbeek, recensente Daniëlle Serdijn, en collega's Jan Siebelink en Maarten 't Hart. Treur: "De uitgeverij presenteerde me als "belofte" door me voorin in de aanbiedingsfolder te plaatsen. Ik voelde toen wel erg de druk om dat waar te maken. maar dat moedigde me alleen maar aan." Maarten 't Hart: "Het is een leuk meisje om te zien, ze is erg aardig en grappig, maar een echte schoonheid is ze toch ook weer niet, al is ze erg fotogeniek."

HP is boekig deze week, want ook een interview, door Ruud Meijer, met Julia Blackburn siert de pagina's. En onder meer een recensie van Maarten Schinkels Narcissus (Frank van Dijl: "Deze roman laat zich niet in een hokje stoppen. Interessante en niet zelden amusante bespiegelingen passeren de revue."). Corbino's wekelijkse beeldschets is van Theo Kars. En, in HP Zomerlezen: een tiental toptienen voor de zomer.

Tags: Literair supplement, Nederlandse literatuur, Engelse literatuur, Wereldliteratuur
Geplaatst door Johan Eeckhout/Daan Stoffelsen op 11-07-2010
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening