Franse auteur Patrick Cauvin (77) overleden

De Franse auteur Patrick Cauvin, die ook onder zijn werkelijke naam Claude Klotz publiceerde, is op 77-jarige leeftijd overleden aan kanker, zo meldt Le Monde. Cauvin overleed op vrijdag 13 augustus al, maar uitgeverij Plon maakte het nieuws pas nu bekend.

 

Klotz/Cauvin, die werd geboren in Marseille, studeerde filosofie en was jarenlang leerkracht in een Parijse school. Aanvankelijk schreef hij onder eigen naam politieromans die vaak naar de pastiche neigden en waar hij zijn fascinatie voor de Amerikaanse cultuur en film in kwijt kon. Toen hij een nieuwe weg wou inslaan, raadde zijn uitgever hem aan dat onder pseudoniem te doen.

Als Patrick Cauvin publiceerde hij in 1977 het zeer succesvolle e=mc2, mon amour, een lichtvoetig liefdesverhaal over twee hoogbegaafde pubers Lauren en Daniel dat door George Roy Hill als I love you, je t'aime werd verfilmd. In 2001 schreef hij een vervolg Pythagore, je t'adore, waarin de protagonisten elkaar 22 jaar later weer ontmoeten.

Vooral in de jaren tachtig en negentig schreef hij afwisselend polars onder de roepnaam Claude Klotz en serieuzere werken als Patrick Cauvin. De behoorlijk productieve Cauvin was ook adviseur voor de Franse omroep France 3 en schreef in 1990 het scenario voor de bekende film Le mari de la coiffeuse, geregisseerd door Patrice Leconte met Jean Rochefort en Anna Galiena in de hoofdrollen. Ook de roman Monsieur Papa uit 1976 werd door Philippe Monnier succesvol verfilmd. Bekend werd ook Nous allons vers les beaux jours (over de Shoah). Sinds 2002 hervatte Cauvin ook het schrijven van thrillers die hij nu wel als Patrick Cauvin op de markt bracht. Begin dit jaar verscheen nog Une seconde chance. Cauvin schreef verder theaterstukken, stripscenario's en een Dictionnaire amoureux des héros.

 

In een interview met Sus van Elzen in Knack (1983) beschrijft Klotz hoe de overgang van pasticheur-polarschrijver naar de Cauvin van de liefdesromans in zijn werk ging: "Ik heb me daar ontzettend mee geamuseerd, die jaren [met polars,nvDPM]. Ik schreef veel, tussen lachstuipen door. Ze verkochten niet heel goed, maar dat was geen probleem: ik was vertrokken om er tweehonderd van te maken, echt hoor! Ik hield van de atmosfeer, anderhalve maand doorpezen, naar de finish, het feuilletoneske ervan. Een uitgever had me verteld dat een politiereeks vijftien tot twintig titels nodig heeft eer de mensen ermee weg zijn en de zaak écht begint te lopen. En daar was ik, ik was m'n dertiende boekje aan het maken, de reeks begon stilaan van de grond te raken, toen ik ineens geen zin meer had, ik zei, God, dit kàn niet meer! En het viel allemaal uiteen, ik kon niet meer voort, ik wist niet meer wie nu eigenlijk wie vermoord was...En ik ben ermee gestopt." Om veel later de draad van de thrillers toch weer op te pakken.

Tags: Franse literatuur, Obituaries
Geplaatst door Johan Eeckhout/Dirk Leyman op 19-08-2010
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening