Door uitgeverij gedumpte Flip Willemsen vraagt steun van bestsellerschrijvers

De Nederlandse schrijfster Flip Willemsen roept in een open brief de "bestsellerschrijvers van Nederland" op "uitgevers te bewegen met meer fatsoen met de niet-verkopende auteurs om te gaan". Willemsen is onlangs bij uitgeverij Meulenhoff "op een wrede manier" aan de deur gezet. Ze ziet heil in de macht van de bestsellerschrijvers om andere schrijvers dat lot te laten besparen: "Maak jullie uitgevers duidelijk dat slecht verkopende auteurs meer zijn dan cijfers op papier".

Willemsen (1953) debuteerde in 1990 met De gelaagde sneeuwman. Verder schreef ze onder andere de roman Elise en de verhalenbundel Operatie glimlach. Bij Meulenhoff verscheen in 2007 de roman Als hij terugkomt. Met haar open brief wil ze de "zwakke positie van slecht/niet verkopende auteurs, zoals ik, onder de aandacht brengen". Willemsen denkt dat ze niet de enige auteur is die onlangs werd gedumpt. En "het gaat van kwaad tot erger. De groep slecht-verkopende auteurs zal alleen maar groter worden, zeker nu in deze crisistijd alle aandacht alleen nog maar naar jullie uitgaat, de paradepaardjes van de uitgever voor wie hij alles over heeft en voor wie hij met liefde hoge promotiekosten maakt." Willemsen hoopt dat de bestsellerschrijvers "in actie komen".

"Vroeger werd een slecht-verkopend auteur pas na drie boeken 'gedumpt'. Ik ben totaal onverwacht na mijn eerste boek bij Meulenhoff gedumpt. Mij waren verregaande beloftes gedaan. Mijn boek, waarvoor ik een werkbeurs van het Fonds voor de Letteren had ontvangen, was af. De uitgeefster was enthousiast. Een dag voor de dumping was mij nog verzekerd dat mijn boek zou worden uitgegeven. Dat een uitgever niet door kan blijven gaan met het uitgeven van slecht- verkopende auteurs begrijp ik. Maar is het nodig om een auteur na één boek zonder pardon aan de kant te schuiven?" 

Het is afwachten of de oproep van Willemsen veel zoden aan de dijk zal brengen. Uitgevers houden zich vooralsnog het prerogatief voor om een manuscript te kunnen weigeren op basis van literaire en/of buiten-literaire argumenten. Bestsellerschrijvers staan allicht niet te lang stil bij de minder goed verkopende schrijvers uit hun fonds. Een interne subsidiëring zorgt er immers vaak voor dat de slecht verkopende auteurs nog uitgegeven kunnen worden met de winsten van de bestsellers. De problematiek doet enigszins denken aan de discussie rond de 'stille schrijvers', die onlangs in Vlaanderen her en der werd gevoerd. En zie ook de column van Podiumuitgever Joost Nijsen hieromtrent.

Tags: Polemiek, Nederlandse literatuur, Uitgeverijen
Geplaatst door Hans Cottyn op 13-09-2010
Verwante berichten
Reacties

Courage,Flip. Toen men me onlangs vroeg wat me dusver het meest was tegengevallen in de auteurswereld, moest ik toegeven dat dit de contacten met de uitgeverij zijn : de uitgever heeft amper tijd voor de auteur, beperkt zich tot emailverkeer, houdt geen rekening met eerder afgesproken publicatiedeadlines, laat honoraria slingeren, doet nauwelijks redactiewerk, laat na indienen van een volgend manuscript standaard niets van zich horen, enz. Soms krijgt men het gevoel dat het de heren - in mijn geval - ontbreekt aan de elementairste vormen van beleefdheid en fatsoen. Naar de hel ermee!

geplaatst door Sacha Blé op dinsdag 14 september 2010 om 10u06
Geef uw mening